admino 
بیش از ۹۰ درصد سالمندان ترجیح می‌دهند در خانه و جامعه خود باقی بمانند و سالانه حدود ۶۰۰ هزار نفر از آن‌ها رانندگی را متوقف می‌کنند. پس از کنار گذاشتن رانندگی، دسترسی به خدمات حمل‌ونقل قابل اعتماد برای حفظ استقلال آن‌ها اهمیت فراوانی دارد.
متأسفانه نبود خدمات حمل‌ونقل ایمن، در دسترس و قابل اعتماد برای سالمندان، مانعی جدی در انجام فعالیت‌های روزمره مانند خرید، مراجعه به مراکز درمانی و شرکت در فعالیت‌های اجتماعی است. سالمندان بدون دسترسی به حمل‌ونقل مناسب در معرض انزوای اجتماعی قرار دارند که خطرات سلامتی مشابه چاقی و سیگار کشیدن دارد.
چه زمانی سالمندان باید رانندگی را متوقف کنند؟
تغییرات جسمی و ذهنی مرتبط با پیری ممکن است توانایی رانندگی ایمن را کاهش دهد، اما سن مشخصی برای توقف رانندگی وجود ندارد. بسیاری از سالمندان هنوز رانندگان ایمنی هستند و حدود ۸۰ درصد افراد بالای ۶۵ سال گواهینامه رانندگی دارند. با این حال، خطر تصادفات مرگبار پس از ۷۰ سالگی افزایش می‌یابد و بیشترین آمار در رانندگان بالای ۸۵ سال دیده می‌شود که به دلیل افزایش احتمال تصادف و عوارض پزشکی پس از آن است.
نشانه‌های هشداردهنده‌ای که ممکن است زمان توقف رانندگی فرا رسیده باشد عبارتند از: عدم رعایت حق تقدم، سردرگمی در قوانین رانندگی، فراموش کردن علامت دادن هنگام تغییر مسیر، گم شدن در مکان‌های آشنا، کنترل ناپایدار سرعت خودرو، عدم توانایی در تشخیص فاصله با موانع، اضطراب یا استرس هنگام رانندگی، تصادفات نزدیک به وقوع و تخلفات مکرر رانندگی.
گزینه‌های حمل‌ونقل برای سالمندان
حمل‌ونقل عمومی
حمل‌ونقل عمومی مانند اتوبوس‌های شهری و قطارهای سبک گزینه مناسبی برای سالمندان مستقل و سالم است. این خدمات مسیرهای ثابت دارند و سالمندان باید بتوانند به ایستگاه‌ها دسترسی داشته باشند. مزایای حمل‌ونقل عمومی شامل هزینه پایین، برنامه‌های زمانی منظم و عدم نیاز به رزرو قبلی است. بسیاری از خدمات عمومی تخفیف یا بلیط رایگان برای سالمندان ارائه می‌دهند.
پاراترنسیت
طبق قانون آمریکاییان دارای معلولیت، خدمات حمل‌ونقل عمومی باید پاراترنسیت را برای افرادی که قادر به استفاده از مسیرهای ثابت نیستند فراهم کنند. این خدمات معمولاً در شعاع ۳/۴ مایل از مسیرهای ثابت ارائه می‌شود و ساعات کاری مشابه دارند. برای استفاده از پاراترنسیت معمولاً نیاز به درخواست و ارائه مدارک پزشکی است. هزینه این خدمات بیشتر از حمل‌ونقل عمومی است اما نباید بیش از دو برابر کرایه معمول باشد.
محدودیت‌های حمل‌ونقل عمومی برای سالمندان
حدود ۲۵ درصد سالمندان بالای ۶۵ سال در مناطق روستایی زندگی می‌کنند که اغلب فاقد خدمات حمل‌ونقل عمومی قابل اعتماد هستند و دسترسی به خدمات ضروری مانند مراکز درمانی و فروشگاه‌ها برای آن‌ها دشوارتر است.
حمل‌ونقل بر اساس درخواست (Dial-a-Ride)
این خدمات بر اساس درخواست مسافر عمل می‌کنند و معمولاً از درب منزل تا مقصد را پوشش می‌دهند، بنابراین سالمندان نیازی به دسترسی به ایستگاه‌های حمل‌ونقل عمومی ندارند. با این حال، هزینه این خدمات بالا و بین ۴۰ تا ۱۵۰ دلار در ساعت است که برای بسیاری از سالمندان با درآمد محدود گزینه مناسبی نیست.
تاکسی و خدمات اشتراک‌گذاری سفر
شرکت‌های تاکسی و خدمات اشتراک‌گذاری سفر مانند اوبر و لیفت، سفرهای درب به درب را با هزینه‌ای متغیر ارائه می‌دهند. این خدمات راحت هستند اما ممکن است هزینه بالایی داشته باشند و برخی سالمندان در استفاده از اپلیکیشن‌های موبایل برای رزرو دچار مشکل شوند. برخی سازمان‌های محلی کمک‌هایی مانند کوپن یا راهنمایی در رزرو ارائه می‌دهند.
حمل‌ونقل داوطلبانه
سازمان‌های داوطلبانه محلی و مذهبی، مانند مرکز ملی حمل‌ونقل داوطلبانه، خدمات حمل‌ونقل رایگان یا با هزینه کم ارائه می‌دهند که معمولاً شامل رانندگان داوطلب و خودروهای مشترک است. این خدمات اغلب از درب منزل شروع می‌شود و برای سالمندان بسیار مفید است.
حمل‌ونقل پزشکی
دسترسی به مراقبت‌های پزشکی منظم یکی از نگرانی‌های اصلی سالمندان پس از توقف رانندگی است. گزینه‌هایی مانند حمل‌ونقل پزشکی غیر اضطراری Medicaid برای افراد واجد شرایط فراهم است که هزینه سفر به مراکز درمانی را پوشش می‌دهد. شرایط و قوانین این خدمات در هر ایالت متفاوت است.
خدمات حمل‌ونقل پزشکی Medicare به طور معمول سفرهای غیر اضطراری را پوشش نمی‌دهد مگر اینکه به صورت پزشکی ضروری تشخیص داده شود. برخی طرح‌های Medicare Advantage خدمات حمل‌ونقل برای مراجعه به مراکز درمانی ارائه می‌دهند که بسته به طرح متفاوت است و باید با خدمات مشتریان آن‌ها تماس گرفت.
